avondwandeling

4 Posted by - January 26, 2017 - het nu

Avondwandeling

Stappen.
Heel hard stappen.
De benen onder mijn lijf
denken in het wilde weg,
een kop vol witte wijn.
Ik struikel over mijn lippen.
Wat wil je als jij ze niet kust?

Mijn buik vol van half.
Genoeg van niet genoeg en
me verloren voelen
terwijl ik een vondst ben.

Stappen.
Harder stappen.
Lopen
van stapel
gek op jou.

En ergens loop jij
weg, met mijn hart.
Kom, geef het terug of
steel nu dringend alles van mij.
Mijn lijf, mijn tijd, vul ze op met jou.

Verkort ons verlangen.
De avond valt en ik viel voor jou.
Dus raap me op voor ik mezelf weer opraap,
hou me tegen voor ik verderga,
trek me recht voor ik jou links laat liggen.

Ik ben moe
van jou met rust laten.
Ik wil je niet laten, ik wil je doén.
Met hart én buik,
met méér dan letters,
met alle karakters.
     (dat was alvast een onderonsje)

Stappen.
Nog harder stappen.
De benen onder mijn lijf lopen,
spurten van stapel gek op jou.
Ik raas, ik raas, ik raas, ik ben razend
verliefd.
Ik heb haast in mijn lijf, het denkt:
ze zou toch beter moeten weten?

Maar de liefde wéét het altijd beter
en mijn hart volgt haar tempo.
Het jouwe ook, dat weet ik wel.
Ook op deze avondwandeling.

Ik stop.
Op het plein waar de tijd en ik stil
stonden bij jou.
Op het bankje waar wij stil
zaten bij mekaar.
In de lucht waar...

(beep-beep)
SMS.
Van jou!
Zin in een avondje stappen?

Oei.
Nu?

Jammer, ik kan niet,
ik schrijf een gedicht over jou.