tegenwoordig

14 Posted by - June 22, 2017 - het nu

 

Gewoon zijn,
zuchtte hij,
hoe zalig...

O,
hoe ik ook
graag bij hem was.
Het leven zo levend,
het nu zo nu.

Toen toch.

 

In het bed lag weer een nieuw gedicht.

 

Nu zijn wij
een dichtgeslagen boek
met een omgeplooide hoek
om aan te geven,
voor een volgend leven:
hier waren we gebleven.