woorden die vallen

12 Posted by - August 15, 2017 - het nu

woorden die vallen...

 

...ze vallen meestal in bosjes van de bomen waaronder ik lig, ze vallen soms al uit de lucht als ik fiets met de wind in mijn rug naar de bosjes van bomen waaronder ik lig, waaronder ik licht lig te liggen, leeg en vol verlangen, languit, al langer klaar om ze op te vangen als ze komen, als ze vallen, als hij komt, want oh, als hij komt, vallen ze losjes van zijn lippen als ik ze kus of net niet, in de bosjes waarheen hij fietst met de wind in zijn rug, onder de bomen waar ik lig, waar wij liggen, waar we licht liggen te liggen, leeg en vol verlangen, languit, al langer klaar om mekaar op te vangen en dan, als wij samen durven te vallen, als wij samen durven vallen met ons verlangen en de tijd die stilstaat als wij kussen of net niet onder de bomen van de bosjes waar we samen heen fietsen met de wind in onze rug, dan vallen ze, dan vallen ze, dan dwarrelen ze als bladeren van de bomen waaronder we liggen en kussen of net niet en landen ze op bladen en zo, zo schrijf ik mijn net-niet-gedichten in de zomer, want ze zijn nooit zo mooi of zo vol als haar of hem of mijn vrije val in hen.


 

 

 

fotografie: Jan De Proost