Nele

verantwoordenloos

 

 

Wees gerust,
het is maar kunst.

Ik ben niet ècht mezelf,
't is maar theater.

Dit leven:
één grote herinnering
aan verlangen naar later.

Een boek dat ik schreef,
een spel dat ik maakte
voor dit vel,

een naakt kostuum
waarop de liefde
geen masker draagt.

En o, wat val ik liever
eindeloos in haar armen
dan in herhaling vertraagd.

 

Nele.nu

foto: Bert Daenen


 

je ne clowneris pas


 

Een dichter heeft een toedoelijst van openingszinnen en sluitstukken, zoals:

“liefde is de juiste afstand tussen twee punten"


 

open mij, ik ben voor u gedicht.

Een gedicht en ik, het is altijd zo’n gedoe van een flirtpartij. Eerst nog een koffietje drinken? Een wandeling maken? Aftasten, interpreteren, afstand houden, terug aantrekken, wachten op het juiste moment en dan: your place or mine? Haar neerschrijven, teder en voorzichtig, liefst in bed, je traag laten bekruipen door haar, haar doortasten en zorgvuldig langs alle kanten benaderen, in haar ogen blijven kijken, die van de ziel en zo diep gaan als ze reeds toelaat. Dankbaar zijn voor elk stukje beantwoorde overgave, haar tonen hoezeer ze de moeite waard is door telkens opnieuw aan haar te beginnen en in haar oor te fluisteren: “ik weet nog steeds niet wie jij bent”.  Dagen en nachten haar doen en laten tot zij wil komen. Haar dan al je aandacht geven en kijken hoe mooi zij daar tussen de lakens ligt. Haar op een dag loslaten en de wereld in sturen. Haar schoonheid tonen aan iedereen die ze wil zien. Een gedicht opent zich zelden in een one night stand.


 

poëtisch gevallen engel

 

nude fallen angel