dichtbundels

Dichtbundels...

Ik noem ze mijn gouden eieren.
Gemiddelde broedtijd: 7 jaar.

Eén voor één los ik ze, laat ik ze los,
duw ik ze voorzichtig de wereld in
en laat ik ze donzig landen in jouw schoot
om verder gekoesterd te worden.

Pure poëzie. Geschreven, gefotografeerd
en beeldig grafisch vormgegeven.
Intens. Naakt. En keihard zacht.
Naar de keel. Naar het kruis.

En het is ondertussen wetenschappelijk bewezen:
nu en dan een gouden ei degusteren,
is gezond voor je!

 

 

... onkruid op hoge hakken,
thuis in arme grond...

 

 

... dan dronk jij niet, maar dronk ik wel
al jouw zoute tranen op...

 

 

... dit leven, één grote herinnering
aan verlangen naar later...

't is niks (verwacht)

over je volheid vinden in de leegte, je stem in de stilte, je enigheid in de eenzaamheid.

 

 

... vrouw zijn is God
verdomme dichten met een open hart...

vrij, een vrouw

over alles-in-één vrouw zijn: Godin, hoer, moeder, meisje, wijze.