1 + 1 = 3 ∼ 2 + 1 = 0
Als puber zat ik al in de wiskundeles met dit idee:
getallen hebben ook gevoelens.
Mijn leraar begreep er niets van.
Ik nog minder van zijn algebrabbel.
Beminnen, malen om, je vermenigvuldigen…
Ik zag de schoonheid van het woord ook daar.
Op taal kon je rekenen, mijn leraar deelde die mening niet.
Breuken, communicatief zijn of niet,
ongelijkzijdige driehoeken, kansberekening…
Ik voelde de pijn van verhoudingen tussen getallen.
Twee nullen in lepeltje-lepeltje is gelijk aan oneindig.
Alles of niks. Wiskunde als de kunst van het wissen.
En dan was er pi. Oh, pi! Oneindig achter de kommaneuker.
En priemende getallen, wow, deelbaar door jezelf en 1 ander!
Ik vond mijn formules en vergelijkingen veel logischer.
Alles was liefde en poëzie.
Behalve die vakantietaak...
parallellepipidoen
Liefde
is de
juiste
afstand
tussen
twee
punten.
In de kiem ben ik een priemgetal.
Deelbaar door mezelf en één.
Ik geloof in God, in dé Liefde en hun oergeknal.
En anders blijf ik liever alleen.
lesje geleerd
A. Alleen is maar alléén. Punt.
Volg je zin in verbinding met een ander punt, vorm een lijnstuk.A.-B. De kortste afstand tussen twee punten is rechtlijnig.
A.~B. Kijk toe hoe B. afbuigt in een kromme, flirt met C
en zich verbindt met de aantrekking.
Aanschouw het scheef lopen in eenA.-B.-C. driehoek: een verhouding tussen drie punten.
Houd de afstand tussen A, B en C gelijk voor een gelijkzijdige driehoek.
Of pak uit met mooiere benen of kom scherper uit de hoek.
De driehoek loopt nuA.-B.-C.-D. Vierkant. Bereken omtrek, oppervlak en kansen.
A.-B.-C.-D.-E.-F.-… Verbind de verbreking verder in een quantum libet.
Neem eindeloze standpunten in. Vorm veelhoeken.
Experimenteer met vormeloosheid.
Verander je status in ‘het is ingewikkeld’ of…A. Ga. Verbreek de verbinding met de verwarring.
Kruip terug in je hoekje.
Laat de hoek af bij B.
Herleid jezelf tot kwantuma. de kleinste natuurlijke eenheid in je universum.
Voel hoe door jou en door jou alléén eindeloos veel rechte lijnen lopen,
zonder begin- of eindpunt.Vind dit genoeg of begin van voor af aan
als je punt A. is: alleen is maar alleen.
van x en y
Ik schreef:
in de liefde ben ik
niet berekend, maar
alles bij mekaar geteld,
min ik je graag,
maal ik om je
en wil ik je niet delen.
Tot mijn eindige macht,
ik sinus graag.
Hij schreef terug:
mijn algoritmes kloppen
hard voor de jouwe,
mijn pi in jouw oneindigheid
is gelijk aan
ik cosinus graag.
Integraal.
perpetuum immobile
all1 met 2 => ver3t => 4 muren => uren 5’en en 6’en => niks 7de hemel => de n8 ge9 => 10! ik ben weer gezien <= 2 keer niks blijft 0
airbrushing & 'integraal' Steven Goddyn van At-tic Tattoo
fotografie Peter Van Tricht
nu evenknie
soms wou ik dat mijn knieën
met zijn drieën waren
dan zou er altijd eentje
het midden blijven bewaren
of als die twee weer wiebelig
van angst willen gaan knikken
dan zou de derde hen meteen
omhoog kunnen krikken
voorlopig heb ik het nog wel
even onder de knie
en kan ik mijn evenwicht houden
op twee en niet op drie
nee, ik ga niet meer zomaar
door de knieën tenzij
er een heel lief paar
ja wil knikken voor die van mij
2, 4, 6, 8, 10...
Even een nummertje doen?
rekenschap als troost
Ik ben éénmalig.
Dat ben jij ook.
Wij zijn éénmalig.
Op eender welke tafel in de tijd, de taal
of de som van allemaal,
vermenigvuldigen en delen wij ons
oneindig tot één. Altijd tot één.
Of jij en ik samen éénmalig was,
maakt niet uit, het was zalig.
Ik tel de dagen tot ooit niet meer,
ik wil vooruit,
maar ik zeg het nog één maal:
ik zie je door en door en door graag!
(Reken maar.)
fotografie: Tekahem
fibonacci
bless u!
bless u 2
0
1
dit
1
is
2
alles
3
de liefde
5
middelpuntvliedend
8
hoe wij van de ander houden
13
ons hart blijven openen voor hen en zij voor ons
21
niet bang zijn uit te drukken wat we voelen, in woorden en daden zeggen ‘wij zijn’
34
de wereld steeds weer alles of niets geven van onszelf, het leven draaiende houden met ons talent, alsof we onsterfelijk zijn
55
verder en verder ons verhaal naar buiten brengen, spiraalsgewijs en met centrifugaalkracht, nooit één punt zetten achter onze zinnen, stoppen met wachten, de tijd altijd zelf scheppen voor een oneindig nieuw begin
55
dichter en dichter je verhaal naar binnen schrijven, spiraalsgewijs en met centripetaalkracht, je zinnen beginnen met liggende hoofdletter 8, je punt bewaren voor in de oneindigheid, waar tijd niet bestaat
34
de wereld rond je laten draaien, het midden en de stilstand staande houden, met je pen op het scherpst van je gulden snede schrijven
21
‘Ik ben’, voor hen die bang zijn om te voelen zonder rede, tot de woorden op zijn
13
liefde alle schoonheid toedichten en andersom
8
hoe wij ons tot God verhouden
5
middelpuntzoekend
3
naar onze
2
oorsprong
1
het
1
niets
0
fotografie: Jerome Gielkens
dwarsligger
Zij is de open weg
die uitdagend recht
voor u ligt,
verzameld in
haar lege doorsnede,
de eindeloosheid
in perspectief.
Zij vraagt alleen
dat gij haar neemt.
over de h11ft van mez11
Verrek, ik ben verrimpeld.
Verdraaid, ik ben getekend voor
dìt leven uitgeperst, uitgebaard
en ik schets lijnen die al beven.
Ik huppel naar mijn afgrond,
trots, eer de zwaartekracht.
Ik ben erover, ‘t middelpunt,
verruil de dag stilaan voor nacht.
Ik heb niets meer op te houden,
alles valt toch naar beneden,
maar ook mooi in de plooien
en ik voel me best tevreden.
Want als ik in de spiegel kijk,
zie ik er nu wie ik wil zijn:
een vrouw die liever liefde uitstraalt
dan de schone schijn.
over de helft van meselfie
rolypolygamie (lyrics)
Is polyamorie dan echt wat je verlangt? Mmm-mmm….
Of maakt een liefde die zo uniek is jou bang?
Is polyamorie onze tweede natuur? Mmm-mmm…
Ben ik degene die bang is van avontuur?
Oh, dit verwart me zo,
‘k weet niet meer wiens ego
koppig volhardt in een
romantische kinderdroom.
Is polyamorie dan jouw drang naar nog meer liefde?
Of hou je haar gedeeld met meer net in bedwang?
Is jouw analyse dat als je moet kiezen
je meer zal verliezen in monogamie
dan wat je krijgt als je met drie of vier of vijf je fantasie
leeft in een orgie van polygamie?
Geeft polyamorie jou de vrijheid waarnaar je zoekt?
Vervult ze jou echt diep of gewoonweg je broek?
Moet ik in therapie voor verlatings-issues? Oe-oe…
Of zorgt jouw bindingsangst voor dit hele gedoe?
Stel je voor dat 1 vrouw
alles is wat jij wou,
dat ze bestaat en dat ze
mateloos van je houdt? (oei oei)
Die polyamorie maakt me wel goedgezind, mmm-mmm…
Dat jij de vrouwen die ik in mij heb bemint.
Jouw don-quichotterie kan dan heerlijk gedijen, mmm...
Vrijen met heel de harem die jij in me vindt.
Ach, polyamorie vind ik eigenlijk monotoon.
De poëzie van twee is pas buitengewoon!
(melodie: sous le ciel de Paris)