Soms voel ik me te dicht voor een gedicht, te eenzaam voor een samen, te zwaar voor een dans. Potloodzwaar.
Dan zie ik dat als een teken om te tekenen. Dan trek ik me terug en maak ik een withdrawing.
Soms kom ik zo weer dichter bij mezelf.
verdried
the 1 that puzzles me. 2 Pieces. 3 Luik.
Don't look back, he said, staying behind.
aaiopener
Wij zijn nooit uitgeuitgereikt.
Geef je hand, je kijkt
misschien wel anders,
maar mijn hart ziet
jou in mij, mij in jou.Geef het ook toe en hou
ze open. Voel het maar:
wij zijn bang maar eigenlijk
verlangen wij naar elkaar.
vereensamen
Weeekend, jouw geluk?
Wie kent jouw geluk?Aan wie geef jij je altijd bloot?
Hoe leef jij voor je dood?Met wie deel jij je dagen?
Door zeven of door twee?Aan wie kan jij het vragen:
'Laat mij even alleen?'
expozietzie
Duw hem tegen de muur als hij er één optrekt.
Breek hem, zet hem klem, tussen zijn denken en jouw doen.
En zoen. Zoen hem onverbiddelijk. Laat geen ruimte voor twijfel.
Duw. Dreun. Kreun: Ik wil je. Knal. Boem. Ik wou je altijd al.
Open zijn hart. Open jouw benen. Geef hem jouw bloem.
want morgen komt morgen
ik wil nog niet, ik wil nog niet
ik wil niet ouder worden
ik wil nog wel eens aan de wiet
en keihard dansen op de beat
en ook nog wild snowboarden
en op de rug van een dolfijn
of een kameel in de woestijnik wil geen rimpelvel, geen vet
geen vlees dat het laat hangen
ik wil geen vals plat in corset
maar sexy in lingerieset
het lekker wijf uithangen
en nog een piercing, een tattoo
en hele hoge hakken toeik wil geen hulp op de WC
ik wil geen middagdutje
geen breiles, bingo, macramé
en naaien op de canapé
doe ik wel met mijn kutje
mijn minnaars houden mij buigzaam
en ik vergeet geen één zijn naam!ik verf mijn grijze krullenhaar
rood als mijn cabriootje
en vraag me niet dat ik bedaar
want ik ben hier nog lang niet klaar
ik ga nog in mijn blootje
als cougar op het internet
mijn oude dag wordt dolle pret!
gedicht en illustratie gebaseerd op het werk van Annie M.G. Schmidt en Fiep Westendorp
coll'age
Leef-tijd. In-zicht.
Soms kijk ik terug naar een ik-van-toen met de afstand die de jaren geven. Waar voel ik me nog gebroken, verscheurd, fragmentarisch, in stukjes uiteen? Kan ik de flarden vanuit dit nieuwe perspectief nog beter samen brengen en begrijpen? Samen-vatten. Is dat een talent van elke kunstenaar? Iets mooier maken dan het is/was.
'Drawn' to a work? Beschouw het als jouw teken-ing.
Alle werken zijn te koop aan wie er smoorverliefd op wordt.