‘Je kan heel lang wachten
op iets dat niet komt'
(Hannelore Bedert)
So I'll wait for you, love
And I'll burn
Will I ever see your sweet return?
Oh, will I ever learn?
Oh-oh, lover, you should've come over
'Cause it's not too late
(Jeff Buckley)
Set me free, why don't you, babe?
Get out my life, why don't you, babe?
'Cause you don't really love me
You just keep me hangin' on
(Kim Wilde)
de voorstelling
Er is al zo veel gezongen en gedicht in de wachtkamer van de liefde. Ook ik voeg er iets aan toe. 'Bimbo in limbo' is het verzamelde werk rond de 'yes, but no, but yes, but no...'
In deze voorstelling neem ik mezelf genadeloos onder de loep. Waarom blijf ik wachten? En waarop wacht ik eigenlijk? Waarom ga ik twijfelen aan mezelf als de ander twijfelt? Hoe komt het dat ik blijf ik hangen in verlangen en alle andere ongemakkelijke gevoelens die het niet-kiezen brengt? Waarom hak ik de knoop niet gewoon door?
'Bimbo in limbo' kijkt het wachten recht in de ogen: wat mag je ver-wachten van een relatie? Wanneer is het tijd om een einde te maken aan iets dat nooit begon?
Met een nabespreking/vragenrondje achteraf, is deze voorstelling verhelderend en zetten we mekaar in onze kracht en waardigheid.
adekwaad
elusief
is niet lief
je liefste hoort de liefste te zijnwie jou graag ziet
wil jou graag zien
en wie dat niet doet
doet jou pijnlaat ‘m los
haat haar gaan
laat ze zijnhier is niets teder aan
trek de lijn
voor al wie wacht op wie niet waagt
voor al wie al te lang verdraagt
voor wie zich altijd maar afvraagt:
ziet hij mij even graag?voor wie gelooft: het komt wel, ooit
voor al wie kruimels krijgt gegooid
voor wie zich plooit als hij flikflooit
het komt echt niet, echt nooitvoor al wie denkt: geef hem wat tijd
dat doe je toch met je soulmate?
hij schittert in afwezigheid
al van de eerste datevoor wie de waarheid durft te zien
voor al wie klaar is met misschien
open je ogen voor wat is
prik de illusie en beslis
fokussen, inzoenen
je loopt verloren
omdat je zoekt
ik lig hier klaar
om te verslinden
een open boek
en dicht je toe
durf je te binden
zo word je vrij
je bent geen kind meer,
maar een man,
sta dan ook zo
aan mijn zij
ontgoochelaar
Misschien is dit te mooi om waar te zijn?
Misschien is het wel mooi geweest?
Die twijfel is wat ik t meeste vrees.
Is het te laat mijn lief, is het helaas te laat?
je lied (me niet toe)
ROFL
(Rolling On the Floor in Limbo)
Er is een tijd om te komen.
Er is een tijd om te gaan.
Ik heb geen spijt van mijn dromen.
Maar die van jou laat ik gaan.
Er is een tijd van wilde haren.
Er is een tijd om stil te staan.
Ik heb geen spijt van al die jaren.
Maar die met jou zijn vergaan.
Want ik heb alles gegeven.
En ‘k heb zo veel geprobeerd.
Maar jij wil niet in mijn leven.
Ik heb mijn lesje geleerd.
Ik wou jou dichter,
jij wou ver weg.
’t Was wachten op zwichten,
maar ’t kwam er nooit echt.
Er speelde zo veel,
maar jij deelde echt niets.
kroop zonder woorden
terug op je fiets.
Je liet me niet toe… Ik ben nu zo moe… Ik kan echt niet meer… Ik leg mij er bij neer.
‘k Heb voor jouw liefde gestreden.
Want je raakte me hard.
Ik heb veel kogels vermeden,
maar jij schoot recht in mijn hart.
Ik moet nu elk gevecht staken,
Ik blijf wel zonder verweer.
Jij kan me niet soldaat maken.
‘k Loop liever weg met de eer.
Want ik heb alles gegeven.
En ‘k heb zo veel geprobeerd.
Jij gaat je nooit overgeven.
Ik heb mijn lesje geleerd.
Hier stopt het wachten,
de uren, de dagen,
de weken, de maanden,
ik stop met verdragen.
Hier stopt het geven,
mijn hemel, mijn hel,
mijn lijf en mijn leven
zijn weer van mezelf.
Je liet me niet toe… Ik ben nu zo moe… Ik kan echt niet meer… Ik leg mij er bij neer.
Nee, ik ben niet bereid
om ten strijde te trekken
of jouw schild met de mantel
der liefde te bedekken.
’t Is een ijskoude oorlog,
die afstand van jou,
een inferno van woorden
die ik dan maar inhoud
Ik raak oververhit!
O, dit zit me zo dwars.
Jij blijft stijf in 't gelid,
maar ik heb meer in mijn mars!
Hoe jij vlucht van de liefde
en haar altijd afstoot
is mijn grootste verdriet,
ik ga er stilaan aan dood
'k Wil dit eigenlijk niet,
maar het is nu het best,
dus ik zing nog 1 lied,
't Is een lied van protest!
Er is geen dag dat ik jou
niet genadeloos mis
't Is dat ik van je hou
en de rest is geschiedenis...
Je liet me niet toe… Ik ben nu zo moe… Ik kan echt niet meer… Ik leg mij er bij neer.
langeaftandsrelatie
Verdraaid!
Dit lijf!
Mijn huid wringt zich uit met de tijd.
En ik heb er stilaan meer dan genoeg van.
Van vel, niet van tijd, die zit wel
almaar strakker rond mij.
En jij. Wanneer word jij wakker?
M’n lief, draai ze onomwonden terug,
alsjeblieft, raak mij, maak van mijn rug
weer mijn rug, mijn buik mijn buik.
Ik wil niet onderduiken als een ballerina
opgewonden in haar doosje en er
als een dolle mina met tussenpoosjes
voor jouw troost uit mogen.
Ik wil eindeloos met je kussen,
dansen en draaien voor jouw ogen
Ik zit al veel te lang zo gevangen
met een veel te groots verlangen
en een veel te kleine veer,
zo naar binnen gekeerd en
ik herinner mij er keer op keer
jouw vingers over mijn rimpelingen,
jaarringen als spiralen van verhaallijnen
die jij vertederd verder tekende,
de jouwe aan de mijne.
Liefste, blijf nu een keer voorgoed
zonder verweer en hou ze open,
jouw hart en mijn doosje, al is het
op een kier, ik kom je wel tegemoet,
maar ga niet lopen, leg jouw laatste hand
hier, aan mijn torso in torsie en zie
hoe het leven mij beschreven heeft
voor jouw plezier en tegen jouw muur,
een sculptuur als gegoten, pure poëzie.
Ik herinner mij vooral wij twee,
heel dichtbij elkaar en de zee,
zij aan zij, yin yang, lekker vrij,
onbevangen en hoe onze fraaie blootjes er
mekaar zacht raakten, hoe we nog meer
kraaienpootjes maakten, lachend in de zon
en nog naakter en nog dieper: de liefde.
Ja, jij herinnert je nu vast ook wel
hoe het zo allemaal nooit begon.
bedweter
'Tot de ochtend blijf ik voor altijd bij jou.
Want ik ben het bangste meisje
en ik ben de sterkste vrouw.
En ze vechten om de zin
of onzin dat ik van je hou.'
