nu, nue, nude
In naaktfotografie vond ik af en toe een aanvulling op de poëzie in woorden. Hier vind je enkele beelden uit die vorm van expressie.
vrouw
een vloeiende lijn
naar een zee van zijn
zonder horizonvrouw
een bloeiende bloem
@ infinitum
gericht naar de zonvrouw
een onsterfelijk gedicht
de oerknal, het licht
waar het leven begonvrouw
waar de liefde huist
het leven bruist
oneindige bron
etikette van een vrouw
Zachte handenwas.
Wasverzachter. Nòg verzachter.
Nooit droogzwieren of uitwringen.
Soms laten koken of stomen,
maar nooit in laten krimpen.
Nooit gladstrijken of doen plooien,
altijd gelaagdheid laten blijken.
Voorzichtig open vrouwen.
Altijd voor het licht houden.
Nooit witwassen en als ze toch wat
bleek ziet, haar onbevlekte onschuld
laten wapperen in de wind.
Nooit aan het lijntje houden,
maar je als een kind haar pure
schoonheid altijd opnieuw aantrekken
als versgoed en de rest laten
hangen in haar eigen verlangen.
Nooit door de mangel halen, maar
de hele wereld steeds weer rond haar
laten draaien. Cyclus herhalen.
Altijd haar maatje blijven.
O, en zeker nooit labelen
noch enig voorschrift volgen.
foto: Georges Pauly
Rudolf Demeulenaere
Rudolf en ik trokken eropuit in Frankrijk en werkten ook samen aan de foto's van de dichtbundel 'Op de k/lippen'. Ik hou van hoe ik in zijn visie opga in de ruigere natuur.
the bare necessities
'ai, ai, kapitein'
Peter Van Tricht
In Peters ogen mocht ik mij spiegelen in een periode waar een bom aan emoties eruit wilde.
deze vlinder vloog niet meer
jaren had ze zacht haar vleugels
om de liefde heen geslagen
in een cocon zaten zij daar
schijnbaar veilig, altijd samen
aten mekaar tot een honger
naar een ander, naar iets anders
en ze zochten naar een antwoord
tot geen woorden over waren
deze vlinder vloog niet meer
tot de liefde zei: kom, los me
jij moet vliegen, ik moet aarden
en zo ging het op een maandag
keken zij mekaar nog eenmaal
in de ogen en ze voelden
hoe ze moe van het vasthouden
niet meer wisten wie ze waren
heel voorzichtig vloog de vlinder
almaar verder - zie je mij nog?
almaar liever! - riep de liefde
en ze dacht wat is ze prachtig
met haar hoofdje in de wolken
en de vlinder zag hoe liefde
verder dan haar vleugels strekte
bespiegeling
Aan diegene die mij in zijn armen neemt,
maar niet in de doosjes van zijn denken steekt,
die ‘zij is het’ zucht, maar mij niets noemen kan,
aan diegene: ik ben hier, waar ben jij dan?
Aan diegene die geen einde aan mij ziet
en moet lachen dat hij me wel wil maar niet
kan bevatten, aan diegene bovenal,
die zich ons ook klaar herinnert: ik zwaai al!
Aan diegene die geen moeder in mij vindt,
maar wel al mijn andere vrouwen teer bemint,
met hen spelen wil tot diep in elke nacht
of uit dansen, aan diegene: zwaai je zacht?
In de spiegel zie ik haar, ze staart me aan
en ik voel me stevig in de wereld staan
als ze zwaait en zegt: diegene, dat ben ik,
dus bemin mij als geen ander met jouw blik.
Ik ben diegene die al altijd van je hield,
kijk in mijn ogen, zie hoe mooi jij bent bezield.
Hou van mij, neem alle tijd en dan misschien
zwaait hij terug, we zullen zien, we zullen zien…
'aaiopener'
Jerome Gielkens
Met Jerome dook ik de studio in en kwam er een fluwelen reeks foto's uit. Elke sessie met hem was van een 'Limburgse gezelligheid'. Hij maakte ook de foto's voor de voorstelling B*tches!
I, I
Ik, schik mij niet-Godin,
bemin bovenal mezelf,
ik breng de liefde thuis,
belichaam haar in mijn kruis.
Mijn tempel is gewijd.
Ik ben vrij. Een vrouw.
Een afrodisiacum zo
volmaakt en vertrouwd
als bijenhoning.
Ik ben Ambrosia
en zij, Aphrodite,
Godin der Godinnen,
koos mij als koningin
van alle aardse zinnen.
Ik sta hier en nu,
naakt voor u, als mens.
Mijn wens is dichter bij u te zijn
als blik-op-oneindig-opener.
Wees dapper en laat mij binnen.
Pascal Baetens
Pascal is niet vies van diep voelen. En dat vertaalde zich in elke samenwerking.
'in
de
naam
van
mijn
vader'
Tekahem
Uit de sessies met Thierry haalde ik telkens veel plezier. Mijn lievelingsreeks 'je ne clowneris pas' is in zijn lens gemaakt. Ik hou van de pure eenvoud van zijn manier van werken.
Interprète-moi
Je ne suis pas un mot d’elle.
Je ne suis que ses images.
'van de lijnen in je handen of je gezicht
schrijf ik vanzelf een nieuw gedicht'
Jan De Proost
Ik ben dankbaar dat Jan er was. We hebben vaak samengewerkt. Hij is gul en heeft een groot hart voor de kunst. Jan maakte ook de foto's voor de dichtbundel 'door de bomen'.
'Ik blader door het bos en stap met jou in mijn gedachten warm de kou in.'
Bart Baevegems
De ontmoeting met Bart vond ik echt fijn. Een dagje urbex plezier leverde foto's op waarin ik me herken.
bedesalnieteminbaar
Hij is ruitjespapier, ik een wit blad.
Hij houdt de rekeningen bij, die ik beklad.
‘Wat is dit?’ roept hij.
‘Poëzie,’ zeg ik zacht.
Ik kleur buiten zijn lijnen.
Hij leest tussen mijn regels.
Hij kijkt en ik maak zijn beeld.
Hij gamet en ik speel met woorden.
Ik moet creëren, hij moet vermoorden.
Wij beschermen ons tegen eindes.
Wij kunnen niet tegen ons verlies.
De waarheid prikt als een vlieg op mijn netvlies,
de tijd zit gepropt in zijn ooghoek.
Wij zoeken mekaar onvermoeibaar op,
maar vinden alleen onszelf.
Wij blijven vasthouden aan
een houden van dat loslaten moet zijn, kleven
levens aan mekaar die maar niet willen raken,
tenzij in pijn. Wij zijn twee zwevende deeltjes
in een ruimte die almaar uitdijt.
Wij vechten om de zon, draaien rond de pot,
maar hebben mekaar wel door en door.
Wij moffelen onze angst onder kussen,
naaien elk begin vast aan het eind en houden
ondertussen mekaars hand wel vast op straat.
Wij stoppen met ademen als één van ons even loslaat.
Wij stappen samen de winkel binnen.
Hij koopt ruitjespapier, ik verzin alweer een gedicht
op de kassabon. 'Mm-mm, mooi', zegt hij
en prikt het thuis op de hoop.
Bert Daenen
Deze sessie met Bert vond plaats vlak na mijn relatiebreuk. Ik hou van elke poging om ook de moeilijkste gevoelens in iets moois om te zetten. Met Bert kon dat in een veilig kader.
Dirk Colaert
Tijdens de studiosessie met Dirk voelde ik een grote shift. Ik reed naar huis met nieuwe inzichten. Soms moet je iets nog een keer doen om voorgoed te weten dat het niet meer bij je past.
Maarten Marchau
Maarten is mijn artistieke maatje. Ik werk zo graag samen met hem. Het gaat als vanzelf en ik voel me altijd op mijn gemak bij hem. Hij ziet me.
geen modelrol
als iedereen verliefd op je is,
zal ik nog van je houden
jouw schoonheid onderscheidt je
maar mijn liefde ziet cum laude
in jouw ogen, als ze zacht en groen
als mos je droom vasthouden
als iedereen verliefd op je is,
zal ik ook daar van houden
KLIK
als iedereen je hebben wil,
zal ik je ruimte geven
meer dan een foto aan de wand
zorg ik je een stilleven
een balzaal in een bos
een thuis om wijdbeens in te leven
als iedereen je hebben wil,
zal ik je jezelf geven
KLIK
als iedereen gaan slapen is,
zal ik stil naast je waken
dan tast ik naar je twijfels bang
verstopt onder het laken
wat jij er lelijk vindt, wil ik
het allerliefst aanraken
als iedereen gaan slapen is,
zal ik je trots bewaken
KLIK
als iedereen je lach verwacht,
zal ik je tranen trekken
dan neem ik je furieus op foto
met je moedervlekken
dan doen we alles naakt
serieus of met de gekste bekken
als iedereen je lach verwacht,
zal ik die in twijfel trekken
KLIK
als iedereen je denkt te snappen,
zal ik dat weerleggen
geen duizend foto’s kunnen tonen
wat jouw ziel wil zeggen
je steelt de harten met haar waarheid
tedere dievegge
als iedereen je vatten wil,
zal ik je nooit vastleggen
in een KLIK