dichtstukken

3 Posted by - June 10, 2018 - het nu

Elk gedicht is dichterbij dan ooit,
maar jouw gezicht, dat was nog nooit
zo ver - ik zou het zacht
willen beschrijven in de nacht
en aan den lijve, met mijn handen,
met mijn vingers, net als toen

maar het verglijdt, het glipt er door,
zelfs onze allereerste zoen
ligt nu niet langer hier vanvoor
op mijn lippen

dan verlangen wachten wou
op de woorden - ik wil jou,
ik wil jou en jou 
alleen: ze kwamen niet.

Ze komen niet maar ik begrijp het wel,
wat jij bedoelt en  ’t raakt m’n vel
maar niet aan wat ik voel
hoe gek ik van je was  (of ben?)
beschrijf ik nu dus met mijn pen,

leg je gezicht vast in gedichten
zwart op wit glanzend papier
en je bent mooi hoor, op A4,
als een uitgewerkt idee,
mijn móóiste tâche de beauté!

Oh, ja,
ik poëzie je nog steeds graag
maar zag je liever in 3D
en liever langer dan vandaag.

(ja, het is waar, er zijn er nog,
gespierde bundels in de bib,
maar ik wil dieper -
onder lakens duiken
met een lievelingsboek -
ik geloof dat ik een uitgelezen 
romantikus 
zoek.

Dichter

Kom dichter
en dicht me
de woorden toe die
me openen,
toe, open me

Kom nader,
benader me
als een te baren gedicht
met de ogen nog dicht
en de mond lichtjes open

Voorzichtig, toe
open je lippen en
pers me per vers
uit je lijf en je lenden

Kom, laat je ellende
verdwijnen in mij,
geef de pijn maar haar zin
en verzoen je met lust
als je schrijft, als je kust

Kom verder, kom dieper,
nog, kom,
met het scherp van je pen
en het zacht van je tong
voel ik dat ik echt ben.

Kom, dichter,
mijn dichter,
verzin me
een leven.