Download" /> Yogininiks | een gedicht van | nele.nu

Yogininiks

5 Posted by - februari 1, 2020 - verbindding

Ik vul mijn lenige lijf alleen met pure, rauwe leegte,
negentig procent bio-eco-cacao-ao-ao…
Als vrouw ken ik de echo van de echte auw,
maar liever voel ik deze verdovende pijn van
mijn veel te volle buik dan die van uitgehold te zijn.

Ik vul mijn brein met tien tips & tricks
om beter te worden in het Niks,
minimalisme, veganisme, vaginisme, want het is me
allemaal te veel en minder is toch meer dan niks?
ik fix me nog een namasThee en in de zetel
vul ik mezelf in savasana met elf Netflix originals
over de zee die ook te wulps haar grenzen niet meer kent.

Het went maar niet, dit niets, ik wil geen meet-and-greet
met mijn verdriet en dus open ik mijn gapende wonden en
gewonde gaten opgewonden samen met mijn strakke kont
in neerwaartse hond en laat ze met elke ademhaling nog
verder uitdiepen door eender welke pranayama jammie yogi
die mijn yoni tantrisch vullen wil met zijn
losse-broeken-flodders tot ik als Godin mantra’s gil:

Aum! Aum! Vul mij! Aummm! Aum! Vul mij! Aummm!
tot aan mijn rand en dan d’erover. Geef mij standjes, asana’s, alsjeblieft,
als ik maar niet moet voelen waar het vuur van liefde brandt.

Hij is zo stijf als mijn plank, maar ik jank tenminste niet.
Ik rol mijn mat voor hem uit als een bloedrode loper in booby trap gebied.

laat mij je voorlezen: