Yogininiks

5 Posted by - February 1, 2020 - het nu

 

Ik vul mijn lenige lijf alleen met pure,
rauwe leegte, negentig procent
bio-eco-cacao-ao-ao…
Als vrouw ken ik de echo van de echte auw,
maar liever voel ik de verdovende pijn
van mijn veel te volle buik
dan die van uitgehold te zijn.

Ik vul mijn brein
met tien tips & tricks
om beter te worden in het Niks,
minimalisme, veganisme, vaginisme,
want het is me allemaal te veel
en minder is toch meer dan niks,
ik fix me nog een namasThee
en in de zetel vul ik mezelf
in savasana met elf Netflix
originals over de zee die ook
te wulps haar grenzen
niet meer kent.

Het went maar niet, het niets,
ik wil geen meet-and-greet met mijn verdriet
en dus laat ik mijn gapende wonden,
gewonde gaten en strakke kont
opgewonden in neerwaartse hond
zich met elke ademhaling
nog dieper openen en
nog bewuster uitdiepen
door eender welke pranayama jammie yogi
die mijn yoni tantrisch vullen wil
met zijn losse-broeken-flodders
tot ik als Godin mantra’s gil:

Aum! Aum! Vul mij! Aummm!
Aum! Vul mij! Aummm!
tot aan mijn rand
en dan d’erover.
Geef mij standjes, asana’s, alsjeblieft,
als ik maar niet moet voelen
waar het vuur onvervalst brandt.

Ik rol mijn mat uit
als een bloedrode loper.