ziek (of niet?)

ik wil wel, maar ik kan het niet
mijn lichaam weer op haar limiet

ik bots steeds op die aardse grens,
een godsgeschenk verpakt als mens

ik krijg het hier nooit neergepend,
al wat ik voel, al wie ik ben

ze zeggen wel: wie schrijft, die blijft,
maar woorden zijn zoals dit lijf:

beperkt in wat ze kunnen zijn,
zoals dat kusje op die pijn

ik realiseer mij vandaag
dan maar weer half en half en draag

mijn steentje bij met een gedicht
wie zoekt, die vindt erin mijn licht

en liefde: immer eindeloos
en waarom ik dit leven koos:

jou er misschien even mee raken,
met wat geluk je stil te maken

jou een kleine glimp te geven
van wat ècht is in dit leven

ziek of niet, rust maar en voel
hoe wij hier waren bedoeld:

mensen, allen zonder naam,
godinnen, goden belichaamd

en als je denkt: hoe moet dat dan?
kijk, de kat kan er wat van:

lamento, leg je er bij neer
het kan, het mag, zonder verweer

jij bènt het al, verwezenlijkt
als mens, is dat niet goddelijk?

Heb ik je geraakt?
Je dag beter gemaakt?

Zin om iets terug te geven?
Een koffie of je leven!