zo’ndag

soms eet de onzin mijn zin op
en klinkt de stilte luid
soms vult de leegte mij
tegen mijn wil van binnenuit

soms ben ik moe of moeder
van wat er nog moest, niets meer!
en wat wel moet dat doet er
nu niet toe, pfff… andere keer!
 
soms ligt de eenvoud ingewikkeld
en valt de lichtheid zwaar
soms denk ik: van al wat ik denk
is eigenlijk niets waar
 
soms is er gewoon niets te doen
en is niksen de klus
als ik moet toegeven: een zoen,
da's wat ik wil, een kus!
 
soms voel ik hem aanweziger
in de afwezigheid
maar voelt dat beter dan afwezig
in aanwezigheid
 
vandaag ben ik er ook meer nie 
dan wel en zonder energie
het enige dat door me stroomt
is een klein beetje poëzie
 
soms is het werkelijk geen zicht
hoe ik hier op zo'n zondag lig
soms zat er niet meer in mijn zwarte gat
dan een gedicht.
 

Heb ik je geraakt?
Je dag beter gemaakt?

Zin om iets terug te geven?
Een koffie of je leven!